SupplementScore op elk product
Wat is amino spiking en hoe herken je het op het etiket?
Amino spiking is een truc waarbij een fabrikant goedkope losse aminozuren aan eiwitpoeder toevoegt. Op het etiket telt dat mee als eiwit, maar je krijgt niet het complete whey-eiwit waarvoor je betaalt. Je herkent het aan taurine, glycine of creatine hoog in de ingrediëntenlijst zonder eigen gehalte.
De Health Cast · Diederik Smit
Red Hooftman · 14 oktober 2026
In het kort
- Wat het is
- Whey is duurder dan losse aminozuren. Een fabrikant voegt bijvoorbeeld taurine toe en haalt zo op papier hetzelfde eiwitgehalte. De standaardmeting kijkt naar stikstof, en losse aminozuren bevatten ook stikstof.
- Waarom het telt
- Whey heeft een compleet aminozuurprofiel met genoeg leucine, de prikkel voor spiergroei. Bij spiking verandert dat profiel en verlies je de balans. Je merkt er niets van: de shake smaakt hetzelfde.
- Herkennen
- Taurine, glycine, creatine of L-glutamine hoog in de ingrediëntenlijst zonder eigen gehalte. Geen aminozuurprofiel. Een isolaat met 90 procent eiwit voor een concentraatprijs.
- SupplementScore
- Het gaat om 20 gram eiwit per scoop en een eerlijk profiel. Amino spiking kost punten. Extra leucine dat open op het etiket staat, met gehalte en reden, is geen probleem.
Hoe whey ontstaat en waarom het profiel vast ligt
van melk naar poederBij het kaasmaken stolt de caseïne, het grootste eiwitdeel van melk, en blijft er wei over.
Die wei wordt gefilterd en geconcentreerd tot whey concentraat.
Zuiver je verder, dan houd je isolaat over: meer eiwit per 100 gram. Allebei bevatten ze hetzelfde eiwit, alleen in een andere concentratie.
Whey-eiwit heeft een vaste verhouding van aminozuren: een compleet profiel met genoeg leucine. Leucine geeft via het mTOR-complex de prikkel voor spiergroei. Precies dat profiel is waar je voor betaalt.
Meer over het verschil tussen de twee vormen lees je in whey protein of whey isolate.
Wat gebeurt er bij amino spiking?
op papier klopt het, in je shake niet- Niet: Goedkoop aminozuur erbij. Whey is duurder dan losse aminozuren. Een fabrikant voegt bijvoorbeeld taurine toe en haalt zo op papier hetzelfde eiwitgehalte.
- Niet: De stikstofmeting ziet het verschil niet. De standaardmeting van eiwit kijkt naar stikstof, en losse aminozuren bevatten ook stikstof. Het etiket zegt 24 gram eiwit per scoop, terwijl een deel daarvan geen whey is.
- Niet: Het profiel verandert. Je ziet veel meer van sommige aminozuren en verliest de balans. Diederik: je bent gewoon niet het ideale product aan het leveren om meer geld te kunnen verdienen.
- Deels: Gevaarlijk is het niet. De toegevoegde aminozuren zijn op zichzelf niet schadelijk. Je krijgt alleen minder compleet eiwit binnen dan het etiket belooft, en de shake smaakt hetzelfde.
Hoor het van de arts
tik om te luisterenOok: , , . Uit de podcast De Health Cast met Red, 22 september 2026.
Hoe herken je het op het etiket?
geen laboratorium nodigLosse aminozuren in de ingrediënten. Taurine, glycine, creatine of L-glutamine hoog in de lijst, zonder eigen gehalte. Ze tellen mee als eiwit maar zijn geen whey.
Geen aminozuurprofiel. Een concentraat of isolaat zonder tabel per aminozuur is niet per se fout, maar een serieus merk laat het profiel zien.
Te mooi voor de prijs. Een isolaat met 90 procent eiwit voor een concentraatprijs: vraag je af waar de marge vandaan komt.
Transparante toevoeging. 'Extra leucine, 3 gram per portie' met een duidelijke functie is geen amino spiking: het staat er open en met reden.
Dat laatste is voor Diederik het verschil: een transparante toevoeging met een functie is geen probleem. Verborgen toevoegen om goedkoper te produceren wel.
Wat doet de SupplementScore ermee?
bewust simpel gehouden- Wel: 20 gram eiwit per scoop. De maatstaf. Een scoop is de maatschep in de verpakking, meestal rond de 30 gram; bij een concentraat met 80 procent eiwit kom je op ongeveer 24 gram. Isolaat, concentraat of blend maakt niet uit.
- Wel: Een eerlijk profiel. Amino spiking kost punten. Diederik beoordeelde de etiketten blind, zonder naar het merk te kijken. Bij de 54 producten tot nu toe kwam het bij een aantal whey-producten voor.
- Deels: Een etiket is een belofte, geen bewijs. Red noemt het Britse merk Trained by JP, waarvan een batch niet klopte met het etiket. Daarom wil Sportpoeder producten later ook naar het lab sturen.
- Niet: Duurder is beter. Nee. Een product met een eerlijk profiel en 20 gram per scoop doet wat je ervan verwacht. Kies daarna gerust op prijs en smaak.
Alle beoordeelde producten staan op de SupplementScore-pagina (sportpoeder.nl/supplementscore). De hele aflevering staat uitgeschreven in het artikel 'Welke supplementen werken echt?', hieronder bij meer lezen.
Vragen
Is amino spiking gevaarlijk?
Nee, de toegevoegde aminozuren zijn op zichzelf niet schadelijk. Het probleem is dat je minder compleet eiwit binnenkrijgt dan het etiket belooft, dus je betaalt voor iets wat je niet krijgt.
Welke aminozuren worden gebruikt bij amino spiking?
Vaak goedkope aminozuren zoals taurine, glycine en creatine, soms ook glutamine. Ze bevatten stikstof en tellen daardoor mee in de standaard eiwitmeting.
Is extra leucine in whey ook amino spiking?
Niet als het duidelijk op het etiket staat met het gehalte en de reden. Volgens Diederik is een transparante toevoeging met een functie geen probleem; verborgen toevoegen om goedkoper te produceren wel.
Hoeveel eiwit moet er in een scoop whey zitten?
De SupplementScore houdt 20 gram eiwit per scoop aan. Een scoop is de maatschep in de verpakking, meestal rond de 30 gram; bij een concentraat met 80 procent eiwit kom je op ongeveer 24 gram.
Volledige uitleg lezen (4 min)
Amino spiking (ook wel nitrogen spiking of protein spiking) is een truc waarbij een fabrikant goedkope losse aminozuren aan eiwitpoeder toevoegt. Op het etiket telt dat mee als eiwit, maar je krijgt niet het complete whey-eiwit waarvoor je betaalt. Je herkent het aan losse aminozuren zoals taurine, glycine of creatine hoog in de ingrediëntenlijst zonder dat het gehalte apart vermeld staat, en aan een eiwitgehalte dat te mooi is voor de prijs.
In de Healthcast legt internist-endocrinoloog Diederik Smit, die 54 supplementen beoordeelde voor de SupplementScore, aan Red uit hoe dat werkt. Dit artikel zet zijn uitleg op een rij, met de link naar het moment in de video. De hele aflevering staat uitgeschreven in Welke supplementen werken echt? Arts beoordeelde er 54.
Bekijk dit stuk in de aflevering
De video start bij 06:46, het hoofdstuk waarin dit besproken wordt. Open op YouTube.
Hoe wordt whey gemaakt en waarom heeft het een vast aminozuurprofiel?
Whey komt uit melk. Bij het kaasmaken stolt de caseïne, het grootste eiwitdeel van melk, en blijft er wei over. Die wei wordt gefilterd en geconcentreerd tot whey concentraat. Zuiver je verder, dan houd je isolaat over: meer eiwit per 100 gram. Allebei bevatten ze hetzelfde eiwit, alleen in een andere concentratie.
Dat whey-eiwit heeft een vaste verhouding van aminozuren. Diederik: “Het mooie aan whey is dat het een heel compleet profiel is. Alle aminozuren zitten erin, en er zit genoeg leucine in, wat heel belangrijk is voor de spier.” Leucine geeft via het mTOR-complex de prikkel voor spiergroei. Precies dat profiel is waar je voor betaalt.
Wat gebeurt er bij amino spiking?
Whey is duurder dan losse aminozuren. Een fabrikant kan daarom een goedkoper aminozuur toevoegen, bijvoorbeeld taurine, en zo op papier hetzelfde eiwitgehalte halen. De standaardmeting van eiwit kijkt namelijk naar stikstof, en losse aminozuren bevatten ook stikstof. Het etiket zegt dan 24 gram eiwit per scoop, terwijl een deel daarvan geen whey is.
“Dan verandert het profiel. Je ziet veel meer van sommige aminozuren en je verliest de balans. Je bent gewoon niet het ideale product aan het leveren om meer geld te kunnen verdienen.” In de praktijk merk je er niets van: de shake smaakt hetzelfde. Je krijgt alleen minder van het complete eiwit binnen dan je denkt.
Hoe herken je amino spiking op het etiket?
Er is geen laboratorium nodig om verdachte producten te herkennen. Kijk naar deze punten op de ingrediëntenlijst en de voedingswaardetabel.
| Signaal | Wat je ziet | Wat het betekent |
|---|---|---|
| Losse aminozuren in de ingrediënten | Taurine, glycine, creatine of L-glutamine hoog in de lijst, zonder eigen gehalte | Ze tellen mee als eiwit maar zijn geen whey |
| Geen aminozuurprofiel | Een concentraat of isolaat zonder tabel per aminozuur | Niet per se fout, maar een serieus merk laat het profiel zien |
| Te mooi voor de prijs | Isolaat met 90 procent eiwit voor een concentraatprijs | Vraag je af waar de marge vandaan komt |
| Transparante toevoeging | “Extra leucine, 3 gram per portie” met een duidelijke functie | Geen amino spiking: het staat er open en met reden |
Dat laatste is voor Diederik het verschil: “Als specifiek leucine wordt toegevoegd en dat wordt gewoon vermeld, dan heeft dat een specifieke functie. Daar is transparant over gedaan, dan is het geen probleem.” Verborgen toevoegen om goedkoper te produceren is het probleem.
Wat doet de SupplementScore met amino spiking?
De whey-score is bewust simpel gehouden: het gaat om de hoeveelheid eiwit per scoop (20 gram als maatstaf) en om een eerlijk profiel. Amino spiking kost punten: “Dat straffen we af als we dat zien.” Diederik beoordeelde de etiketten blind, zonder naar het merk te kijken. Bij de 54 producten die tot nu toe zijn beoordeeld kwam het bij een aantal whey-producten voor.
Een etiket is wel een belofte, geen bewijs. Red noemt in de aflevering het Britse merk Trained by JP, waarvan een batch niet klopte met het etiket. Daarom wil Sportpoeder producten later ook naar het lab sturen. Tot die tijd geldt: een product met een eerlijk profiel en 20 gram eiwit per scoop doet wat je ervan verwacht, of het nu isolaat, concentraat of een blend is. Duurder is niet beter. Kies vervolgens gerust op prijs en smaak.